weblog > sijgje.nl

8-9-2003

ademhaling

Filed under: sonja — pjotr9 @ 10:17

Het doet pijn als je iemand ziet lijden, maar misschien is het meer mijn beleving dan dat het daadwerkelijk zo is. Ik heb nu niet zoveel te zeggen, ze ademt zwaar maar regelmatig, ze is niet echt meer bij kennis. We hebben gisteren geprobeerd haar op haar zij te leggen, omdat haar ademhaling dan rustiger wordt, maar op de een of andere manier wil ze dat niet. Fleurtje ging vanochtend bij haar liggen met de vingers in haar oren, ze wilde het geluid niet aanhoren. De kids wilden in ieder geval weer naar school, en ik ga eens de dag oppakken. Even douchen en maar eens aan het werk, mijn gedachten verzetten. Ik voel me gebroken en zo intens moe, het is net of het in mijn botten zit……

11 Comments

  1. Peter, wat verdrietig om alles zo te lezen, de hele dag door denkt ik aan Son en jullie natuurlijk. Ik probeer Sijgjes boek open te klikken maar het lukt niet, kijk je er even naar? Groetjes, Lilian

    Comment by Lilian — 8-9-2003 @ 10:49

  2. Hebben net als Lilian en een hoop andere mensen niets anders in onze gedachte dan jullie.
    Het is voor ons toch moeilijk om te wensen dat het zo snel mgenlijk over is……..de dood speelt met onze gevoelens en gedachten.
    Knuffel

    Comment by robert & Inge — 8-9-2003 @ 11:16

  3. Er zijn even geen woorden te vinden die kunnen uitdrukken wat ik wil zeggen, dan alleen maar dat ik weet hoe het voelt…
    Heel veel sterkte, kracht en warmte gewenst!

    Ann

    Comment by Ann — 8-9-2003 @ 11:19

  4. Onze gedachten zijn bij jullie!
    Hopelijk neemt The Great Creator ,Sonja gauw onder z,n vleugels,en laat haar meevliegen naar z,n zaligheid…

    Karin,Martijn en Laura

    Comment by Karin,Martijn en Laura — 8-9-2003 @ 12:25

  5. Kus en knuffel

    Marjolein

    Comment by Marjolein — 8-9-2003 @ 12:25

  6. waarschijnlijk heb je een popp-up killer aanstaan. Hierbij de directe link http://www.sijgje.nl/sboek.php We zijn er nu mee aan het werk om dit anders te maken.

    Comment by peter — 8-9-2003 @ 12:26

  7. Dikke knuffel, voor jullie allemaal.

    Comment by Netty — 8-9-2003 @ 13:42

  8. Veel liefs en kracht toegewenst…

    Comment by marijke — 8-9-2003 @ 14:27

  9. Beste Peter,

    Eind vorig jaar, begin dit jaar hebben we per email contact gehad, sindsdien bekijk ik jullie site regelmatig en ik leef met jullie mee, zeker in deze laatste dagen. Sonja’s symptomen zijn zo herkenbaar.
    Die laatste dagen loop je inderdaad op adrenaline, tot na de begrafenis. Alles is zo dubbel, je wilt niet dat Sonja het leven zal verlaten, maar je wilt haar ook een mooi afscheid nemen. Neem daar de tijd voor, je kunt het maar één keer doen. Geef het een vorm die bij haar past en die goed voelt voor jou, de kinderen en de anderen.
    Mijn man Wim is 6 september 2001 aan een hersentumor overleden. Om een beetje vorm te geven aan m’n verdriet heb ik een In Memoriam site voor hem ingericht (zie URL). De pagina “hersentumor” moet gaan over zijn ziekteperiode, maar ik heb nog niet de goede woorden kunnen vinden om die periode te beschrijven. Het ging te vlug. Ik vind het (relatief) fijn voor jullie dat je naar een naderend afscheid toe hebt kunnen groeien en, hoop ik, elkaar nog veel hebt kunnen zeggen.
    Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte, kracht en liefde.

    Liefs,
    Christa Schuller-Boxhoorn

    Comment by Christa Schuller — 8-9-2003 @ 17:31

  10. Ik vond een vroeg-christelijk grafschrift, wat ik voorgelezen heb aan het graf van mijn vader. Laat je niet afleiden door het woord God. Dit is slechts een vorm. Jaweh, Alah, Opperwezen, God-vader, alles is mogelijk en waar! Het is een krachtige tekst, ik hoop dat het tot troost en sterkte voor jullie allen mag zijn!

    Voor Sonja:

    Moge zij leven bij God,
    Moge zij zijn bij de levende God,
    Moge zij zijn bij de onsterfelijke God,
    Moge zij zijn in de hand van God,
    Moge zij zijn bij de grote naam van God,
    Moge zij zijn in de grootheid van God.
    Moge zij zijn bij de levende God nu en tot op de laatste dag.
    Ga tot God.
    Leef in God in de eeuwige vreugde.

    Comment by Peter — 8-9-2003 @ 18:53

  11. Lieve,Lieve Peter,

    Oh, ik voel zo met je mee! Het is voor jou ook verschrikkelijk zwaar. Als er een manier was om jou te ontlasten, dan zou ik dat met liefde doen.
    Toch, en dat is wat ik in Son zo bewonder, is dit de manier waarop Sonja afstand wil nemen van haar Lichaam en het leven. Op haar eigen wijze en zich door niemand of door niets laat opjagen.
    Ik zou haar zo toe willen wensen dat ze gaat voor het werkelijke lijden. Ik gun haar een Vredige en rustige vaart.
    Wat jou betreft: lieverd, mijn gedachten zijn voortdurend bij jou, jouw meiskes, de familie, Anneke, Anjoke en Sonja.
    En……..When efer You need me, I’LL be There.

    Ik hou van je.

    Monique (Ramon)

    Comment by Monique — 8-9-2003 @ 20:57

RSS feed for comments on this post.

Sorry, the comment form is closed at this time.

Powered by WordPress