weblog > sijgje.nl

6-9-2003

old men’s friend

Filed under: sonja — pjotr9 @ 12:51

Net is Liesbeth langsgeweest. Son was wat koortsig en warm, en ze is steeds in een hele diepe slaap. Voor de zekerheid heeft Liesbeth haar even onderzocht en het bleek dat er vocht bij de longen zit. We laten dat voor wat het is; het is ook wel mooi dat de natuur Son nog een handje gaat helpen met een longontsteking. De meiden zijn met mijn zussie naar de Juliana toren, en geloven het allemaal wel. Ze willen er liefst een beetje bij wegblijven, dat hun leventje een beetje gewoon doorgaat. Ik begrijp dat ook wel. We hopen dat alles nu niet meer zo lang duurt.

P

weekend

Filed under: sonja — pjotr9 @ 08:40

Sonja heeft vanacht een onrustige nacht gehad, ze heeft 2 keer een flinke epileptische aanval gehad en ze heeft veel hoofdpijn. Naar de wc gaan en zelf drinken of andere dingetjes doen gaat bijna niet meer. Ze slaapt aan een stuk door, en zakt veel buiten bewustzijn. Dan zegt ze wat, voelt even opzij, wie er naast haar ligt, en zakt weer weg. Vandaag komt mijn zusje ff de kids halen. Dit is nodig, ze hebben aandacht nodig en een beetje afleiding. Fleur loopt met haar ziel onder de arm en Lotje wil het liefst steeds bij anderen spelen. Gisteren heeft Jen de beide meiden even in bed gedaan, en als oermoeder die ze is heeft ze daar ruim de tijd voor genomen. Son’s zussen komen vandaag en morgen bij haar waken, zodat ik en de anderen even de handen vrij hebben.

de juf van fleur

Filed under: nieuws — pjotr9 @ 01:44

Wil jullie een klein stukje uit de mailtjes die ik regelmatig van de juffen krijg over de kinderen niet onthouden. Ik moest er om glimlachen en het doet me zo ontzettend goed hoe ze op de Vrije School met dit proces omgaan. Ik realiseer me zo goed dat het ook een belasting is voor alle kinderen en de juffen, maar zowel Berna, Marijke en Maartje gaan daar zo geweldig en warm mee om. Dat zijn de cadeautjes van deze tijd.

De kinderen van de klas hadden steentjes, een bloemetje een kaart met een zelf opgezocht versje erop geschreven bij zich. Geweldig!
Het deed Fleur zichtbaar goed. Iedereen verdrong zich om het tafeltje om al het moois te bekijken. Vincent vond het zo sneu dat de kaars telkens uitging na een poosje. Daarom had hij een glaasje met waxinelichtje meegenomen om telkens door te laten branden. Dat doen we dus nu.
De foto van Sonja en de kaarten plakken we aan de zijkant van de pilaar waar ook het tafeltje is gemaakt.
Er komen veel vragen…
Ben je bang, Fleur?
Kun jij nu ook kanker krijgen?
Ga je er altijd dood aan?

Tot slot zei Fleur:
En dan heb ik nu nog een verrassing:”Jullie mogen allemaal op de begrafenis komen in de kerk!”"
Waarop een oorverdovend gejuich losbarstte.
Fleur straalde trouwens van oor tot oor toen ze de reactie van de kinderen kreeg.

5-9-2003

bewustzijn

Filed under: sonja — pjotr9 @ 18:02

Son is eigenlijk vandaag het grootste gedeelte buiten bewustzijn. Ze zoekt steeds een hand van iemand die naast haar ligt op bed, en ze brabbelt dan even wat. Ze heeft geen zin en eten. Soms heeft ze toch nog hoofdpijn. Vanaf nu is er elk moment van de dag iemand bij haar, alleen al om haar hand vast te houden. Ik ben vandaag met Evert naar een begrafenisondernemer geweest, was wel heel gek eigenlijk. Al die rationele dingen over een emotionele gebeurtenis….. Ik ga nu ff proberen een uurtje te slapen met Sijg en eens kijken of er iets te eten is…..

Vrijdag ochtend

Filed under: sonja — pjotr9 @ 13:25

Tussen deadlines en zorg door even het Log bij werken. Ten eerste wil ik wat zeggen over de mensen van school, die zo ontzettend betrokken zijn en de kids zo goed begeleiden. We zijn daar zo blij mee zijn. Zowel in de klas van Lotje als in de klas van Fleur is een hoekje gemaakt, waar de kinderen dingetjes kunnen neerleggen voor Sonja en waar een foto staat van haar. Ze branden er ook elke dag een kaars voor haar. De juffen gaan er geweldig mee om, en ik merk ook steeds dat de kids ontzettend graag naar school gaan, een soort van vaste veilige plek voor ze.
Son heeft een onrustige nacht gehad, en ik dus ook :). Gisteravond heb ik voor het eerst eens een beetje kunnen praten met Anjoke en Son’s moeder. Daarna nog met Anjoke een fikse wandeling gemaakt, even een beetje in het noodzakelijke contact zijn, het deed me goed. Anjoke, Son’s moeder en Anneke hebben het ook moeilijk momenteel. Vangen alles op, doen de rotklusjes, zijn met de kids bezig, doen de boodschappen, werken Son’s verlanglijstjes af, en staan elke keer maar weer aan de zijlijn toe te kijken, hoe ieder zijn verdriet uit en langs hen heen gaan, het is allemaal maar zo gewoon voor veel mensen. Dit geldt trouwens ook voor Gerrie, onze thuishulp, en Sabina, de au pair van Anjoke. Ze zijn de noodzakelijke ondersteuning die hier alles draaiende houden momenteel. Voor hen is er weinig ruimte en aandacht, ik heb veel bewondering voor ze. Het raakt mijn ziel, en het doet pijn om hun pijn daarin te zien, en het doet pijn om mijn tekortkomingen daarin te voelen. Alles gaat maar door momenteel, de tijd vliegt voorbij, de telefoon staat nergens stil, de deadlines dringen, mijn macje heeft kuren, Son heeft me nodig, de kids willen mijn aandacht, en ik heb het gevoel dat ik steeds meer geleefd wordt. Steeds minder doe ik de dingen vanuit contact, ik voel me soms een automatische piloot gevoed door adrenaline.
Vanmiddag komt Son’s broer om een aantal zaken te regelen. We gaan eens wat voorbereiden voor de begrafenis, iets waar ik ontzettend tegen op zie. Ik wil aan de ene kant het liefst dat alles geregeld wordt zonder dat ik er mee bezig wil zijn, soort van weglopen denk ik. En aan de andere kant moet het wel speciaal worden. Ook met de mensen om ons heen die Son de laatste tijd intensief hebben meegemaakt. Het zal een mooie dag worden.
Son slaapt nu, en is een beetje suf, dat komt denk ik door de het toenemende oedeem (hersenvocht) in combinatie met de morfine. Ze heeft wel extra pijnstillers nodig, omdat ze steeds meer hoofdpijn krijgt. Liesbeth, de huisarts, komt vanavond langs om er eens over te praten.

4-9-2003

Sijgje’s Boom

Filed under: sonja — pjotr9 @ 19:43

Ben net terug met de meiden van de begraafplaats. Een enorme emotionele gebeurtenis. De meiden waren ook onder de indruk, maar eventjes later liepen ze al weer ruzie te maken over de plek waar Sonja straks moet komen te liggen. De een wilde een plekje tussen anderen in, de ander wilde een plekje helemaal alleen voor mama. We hebben net Sonja de foto’s laten zien van de plek die we gekozen hebben. Ze vond het een prachtige plek onder deze berk. Onder een boom bij een steen, dat is een uitspraak van Hugo op een ets die ik ooit van hem gekregen heb.
boom2

mama

Filed under: fleur — fleur @ 15:07

zoals jullie hebben gelezen gaat het slechter .
over een paar dagjes gaat mama naar de hemel toe.

lievs Fleur xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx.

morfine pleisters

Filed under: sonja — pjotr9 @ 13:00

Heb vanochtend even lekker liggen tukken naast Son. Ze werd wakker in een soort van aanvalletje met een enorme hoofdpijn. Dus heb ik de eerste morfine gegeven. Ik vond dat een erg emotioneel moment. Een soort van definitief begin van een einde. Ik denk dat het astrocytoom toch sneller aan het groeien is dan we denken. Daardoor bouwt er steeds meer druk op in haar hersenen, ook al omdat ze geen dexamethason meer neemt.
De wijkverpleegkundige is nog geweest maar Son wilde niet meer douchen, ze wil ook niet meer naar beneden, ze wil in bed blijven liggen. Verder is ze best rustig, kan af en toe lekker lachen en valt dan weer in diepe slaap. Ze zegt steeds dat ze nu gaat, dat is best wel eng, je wilt er steeds bij zijn. We laten haar nu niet meer alleen liggen. Mijn vader heeft deze week een babyfoon voor ons gehaald en die staat nu steeds aan, dus als ze wakker is horen we dat gelijk. Dat is echt een perfect systeem.
Vanmiddag ga ik met de kinderen een plekje uitzoeken op de begraafplaats in Assel. We hebben een afspraak daar om 17 uur. Ik zie er als een berg tegenop, maar denk dat het wel goed is voor de meiden om dit samen met ze te gaan doen.

wakker

Filed under: sonja — pjotr9 @ 08:37

Son heeft een goede nacht gehad, ze is net wakker geworden en drinkt lekker een kopje thee. Ze werd wel midden in de nacht een paar keer wakker om nog eventjes wat dingen te vertellen. Lotte moest een nieuwe drinkbeker en een rugzak hebben, de morfine moest naast het bed komen te staan en ik moest een paar keer uitleggen hoe alles nu gaat. Met mijn eigen nachtrust is het een stuk minder aan het worden zo langzamerhand, heb het gevoel of ik in een roes begin te leven. Net even Lotteke op de fiets naar school gebracht en nu komt Fleur binnen, die krijgt vandaag de broodnodige injectie’s DKTP en BMR of zoiets….

3-9-2003

laatste dexamethason

Filed under: nieuws — pjotr9 @ 18:39

We hebben net heerlijk zitten eten, Marja had voor ons gevulde paprika’s met curry gemaakt. Lotte is spelen en eten bij Esther en Fleur logeert een nachtje bij Nyncke. Son heeft voor het laatst haar dexamethason genomen. Tegen Liesbeth, de huisarts, heeft ze het ook gezegd; “ik kan niet meer…… het is genoeg geweest”. Son slaapt nu en is rustig……. Morgen maar eens zien hoe het gaat, ik ben er best nerveus over.

woensdag

Filed under: sonja — pjotr9 @ 15:01

Son is vandaag een beetje opgefokt, teveel drukte en ze kan niet uit haar woorden komen. Dat frustreert steeds meer, en de afhankelijkheid sloopt haar. Willen er aub geen mensen SPONTAAN meer langskomen, dit gebeurt te vaak op een dag. Ze trekt dat niet en het maakt haar onrustig. Ze wil aan de ene kant wel even praten en in contact zijn maar ze kan het niet meer aan. Als ze mensen hoort beneden krijgt ze het gevoel dat ze wat met hen moet. Dat is niet goed voor haar. Son heeft vanochtend nog even de juf van Lotte, Netty en Alida op bezoek gehad, dat wilde ze graag. Het was emotioneel voor haar en daarna was het ook weer klaar. Lekker slapen en de rust terug in huis. Ze wil rust, rust en nog eens rust…..
Tijdens de lunch wilde ze ineens paling en gerookte zalm en een sigaretje op bed roken. Dat heeft ze gedaan en nu slaapt ze weer. Ik ga weer aan het werk, deadlines proberen te halen. Vanavond neemt ze haar laatste dexamethason en we zijn een beetje bang hoe het zal gaan aankomende tijd. Kus van Son…….

2-9-2003

Avonden

Filed under: sonja — pjotr9 @ 23:07

Vandaag is het een hectische dag geweest, eigenlijk een beetje te druk. Mijn ouders zijn geweest, Son’s jongste broertje Leen met Dineke en s’ middags kwam Fleur’s juf nog even langs, dat wilde Sonja graag. Juffie Berna is toch iemand die het grootste deel van de dag met Fleur omgaat, en haar begeleidt in een stukje waarin Son niet verder meer kan. Het was mooi om te zien.
Verder kwamen Evert, Sonja’s oudste broer, en haar vader om over de begrafenis te praten. We zijn even met zijn drieen naar het Kerkhofje geweest te Assel. Daar is een prachtige natuurbegraafplaats met een heerlijke sfeer. Son en ik zijn daar een half jaar geleden geweest en dat was de plek waar ze begraven wil worden. Denk dat ik er van de week met de meiden nog eens heen ga om samen met hen een plekje voor Son uit te zoeken. De begrafenis is iets waar Sonja eigenlijk niet over wil praten, ze laat dat gedeelte allemaal aan ons over maar heeft daar wel rust over. Vanavond vroeg ze me voor het slapen gaan: “wat ga je op mijn steen zetten?”
Dat was een intens moment, confronterend maar warm……

Initiatief

Filed under: peter — pjotr9 @ 23:02

Ik was net even kijken op www.designhulp.nl Dat is een soort forum waar ik veel mensen heb ontmoet, en vriendschappen heb opgedaan met webdesigners. Ze hebben ook een grote rol vervuld in de technische realisatie van Sonja’s oude en nieuwe site. Ze leven daar erg mee, terwijl ik ze bijna allemaal, op Folkert na dan, alleen maar virtueel ken. Kijk maar eens op de Designhulp Battle en ik ben benieuwd wat daar uit gaat komen…

P

medicatie

Filed under: sonja — pjotr9 @ 16:25

Son heeft net met Liesbeth besproken dat ze morgen wil stoppen met de dexamethason. Dit is een besluit dat we al aan zagen komen. We hebben geen idee hoe het zal gaan. Het doet pijn, en het voelt goed. Ze is er aan toe, om verder te reizen….

zonnige ochtend

Filed under: sonja — pjotr9 @ 12:37

Vanochtend kwam de wijkverpleegster om Son te douchen en even lekker te verzorgen. Ze ruikt weer als een bloemetje. Haar humeur is goed, ze is wel veel moe en zakt snel in, maar je merkt dat ze erg rustig is. Gisteren was mijn zusje hier, vandaag mijn ouders en Son’s jongste broertje en daar kan ze nog even lekker van genieten. Son vindt het fijn dat ik haar de berichtjes voorlees die hier op het weblog staan. De betrokkenheid is groot, en dat doet haar goed. Ik moet iedereen een knuf terug geven. Dikke kus van ons……

1-9-2003

weer beetje rust in huis

Filed under: sonja — pjotr9 @ 15:41

Heel gek nu, ineens is er een rustige sfeer in huis. De thuiszorg, de wijkverpleegster, Liesbeth, Anneke, Willem, net terug uit Afghanistan, en zijn vriendin, ze zijn allemaal weer naar huis. Son haar moeder is een beetje aan het keuvelen met de meiden. Op een of andere manier is er bij Son een last van haar schouders gevallen. Ze is een beetje vrolijk, slaapt veel, maar ze is voornamelijk erg rustig er onder, eigenlijk een soort van opluchting. Je ziet het gewoon aan haar gezicht. De meiden zijn aan het bakhangen, en ook rustig. Tussen de tranen door is er zelfs een lach. We zijn blij dat er na deze hectische, emotionele ochtend weer wat rust is gekomen.
Mijn telefoon gaat de hele dag. Zoals je mischien wel merkt, neem ik hem niet op. We genieten eventjes van de rust momenteel. Mocht er iets dringends zijn, je kunt me het beste bereiken per mail, of via het weblog….

stoppen met de medicatie

Filed under: sonja — pjotr9 @ 12:21

We hebben net met Liesbeth, de huisarts, gesproken. Zij heeft contact gehad met de neuroloog. Sonja gaat deze week stoppen met de dexametason. Dit houdt in dat het hersenvocht zal toenemen, en ze langzaam in coma zal raken. Voor de hoofdpijn die dan kan ontstaan zullen we morfine gaan toedienen. Sonja wil niet meer, ze is op, moe en uitgestreden. Ze voelt zich nu nog een beetje mens maar wil absoluut niet verder het verval in gaan. Hoelang dit proces zal gaan duren weet niemand. Het kan varieren van enkele dagen tot enkele weken nadat ze is gestopt. Wij hopen dat het een rustige tijd zal worden waarin ze kalm en vredig afscheid van dit leven zal kunnen nemen. Haar reis afmaken zoals zij dat zelf wil……

moeilijke tijd

Filed under: sonja — pjotr9 @ 09:05

Gisteren na de grote aanval ging het eigenlijk steeds slechter met Sonja. Ze is letterlijk en figuurlijk op. Ze kan niet meer, ze wil niet meer, de puf is er uit. Ook tegen haar moeder die gisteren is gekomen heeft ze verteld dat ze niet meer wil. Liestbeth, onze huisarts, is net geweest. Er komt vandaag overleg met de neuroloog wat nu de beste opties zijn. Son gaat denk ik stoppen met de dexamethason. Rond 12 uur vanmiddag komt Liesbeth terug en gaan we alles doorspreken met Sonja, haar moeder en Anneke……

Ik ben een beetje lamgeslagen momenteel. Weet niet zo goed wat ik moet zeggen verder….

P

31-8-2003

Aanval

Filed under: sonja — pjotr9 @ 16:28

Vandaag was een gekke dag. Son probeert me van alles duidelijk te maken en dat gaat slecht. Vanochtend vroeg op want Fleur had een heerlijk ontbijt gemaakt, koffie en thee inbegrepen. Daarna ben ik even bezig geweest dit blog bij te werken en toen Son wakker werd, hebben we even gelunched. Onder de lunch leek het ineens of ze in coma raakte, zo maar plotsklaps. En als ze dan weer bij bewustzijn was ging ze heen en weer lopen, smakgeluiden maken, en dan zakte ze weer weg. Dit duurde al met al wel 20 minuten, ik begon me echt zorgen te maken. Op een gegeven ogenblik stond ze weer op, liep de trap op, wat ze normaal moeilijk kan, en zakte halverwege weer weg. Toen wilde ze naar de zolder, daarna naar Fleur’s kamer maar met zachte sturing kreeg ik haar in haar eigen bed. Ik heb haar maar een injectie Stesolid gegeven, dat is een soort Valium, en toen werd ze rustig en viel in slaap. Het was een gekke ervaring, normaal heeft ze aanvallen die schokkerig verlopen, maar deze was echt anders. Ze slaapt nu lekker en ik ga weer eens aan het werk, moet nog een hoop pagina’s maken voor Jewels……

30-8-2003

Welkom

Filed under: peter — pjotr9 @ 23:14

Vandaag ben ik met Folkert en Anjoke bezig geweest Sonja’s oude site om te bouwen tot een weblog. De oude site, mooier maar trager, is veel tijdsintensiever om up te daten dan dit systeem. Doordat ik nu in een handomdraai kan vertellen hoe het met Sonja gaat, is het ook gemakkelijker voor me om iedereen van dag tot dag op de hoogte te houden. Hopelijk gaat de telefoon dan wat minder…… Voor wie dat wil is het nu ook mogelijk een berichtje achter laten achter een verslag, door op “reacties” of op “geen reactie” te drukken. Het oude gastenboek wordt dus ook niet meer gebruikt. Alles blijft nog steeds ook te bezichtigen via de oude site, die laten we gewoon intact, maar deze zal niet meer worden bijgewerkt.

P

« vorige paginavolgende pagina »

Powered by WordPress